ABD'de çalışmak isteyen nitelikli bir kişinin önünde dört ana geçici çalışma vizesi vardır: H-1B, O-1, L-1 ve E-2. Buradaki karşılaştırma "hangi green card" değil, "hangi çalışma vizesi (geçici statü)" sorusunu yanıtlar; yani kalıcı oturuma değil, ABD'de çalışma iznine giden doğru statüyü seçmenize yardımcı olur. Dördünü üç ekseni birlikte kullanarak ayırıyoruz: kota ve lotoya bağımlılık, dual-intent (green card peşindeyken statünün bozulup bozulmaması) ve süre. Her vizenin ayrıntılı mekaniğini ilgili hizmet sayfasına bıraktık.
Son doğrulama: 8 Temmuz 2026. H-1B seçim kuralları ve ücretleri 2025-2026'da hareketli ve bazı düzenlemeler dava aşamasındadır. Buradaki bilgiler yürürlükteki kuralları ve mevcut uygulamayı esas alır; başvurudan önce USCIS ve Federal Register'dan teyit alın.
Karşılaştırmayı kalıcı oturum (green card) çıktısına göre değil çalışma statüsüne göre yapıyoruz. Yatırım ve şirket eksenli yolları green card sonucuna göre karşılaştıran yatırımla green card karar rehberimiz ise "hangi kalıcı oturum" sorusunu yanıtlar; iki rehber birbirini tamamlar.
Dört Çalışma Vizesi Tek Bakışta: Karar Tablosu
Dördünü aynı ölçütlerle koyduğumuzda seçim büyük ölçüde netleşir:
| Ölçüt | H-1B | O-1 | L-1 | E-2 |
|---|---|---|---|---|
| Kota / loto? | Evet (85.000) | Hayır | Hayır | Hayır |
| Dual-intent? | Açık | Kısmi (advance parole) | Açık | Hayır |
| Azami süre | 6 yıl | Sınırsız (1'er yıl uzatma) | L-1A 7 / L-1B 5 yıl | Süresiz (2'şer yıl) |
| Ana koşul | Specialty occupation + sponsor | Olağanüstü yetenek | Nitelikli şirket transferi | Antlaşma + yatırım |
| Yatırım/sponsor | ABD işveren sponsoru | ABD petitioner/agent | Nitelikli şirket bağı | Esaslı yatırım |
Eksen 1: Kota ve Loto Bağımlılığı — Neden Sadece H-1B Şansa Bağlı?
İlk ve çoğu zaman en belirleyici ayrım, kotadır. H-1B yıllık 85.000 sayısal kotaya tabidir: 65.000 genel kontenjan ve ABD yüksek lisans/doktora sahiplerine ayrılan 20.000 ek kontenjan. Talep kotayı kat kat aştığı için başvurular bir seçim sürecinden geçer; yani H-1B'de statüye ulaşmak kısmen şansa bağlıdır.
O-1, L-1 ve E-2'de ise kota ya da loto yoktur; başvuru yıl boyu yapılır ve seçim şansa bırakılmaz. Uygunluğu karşılayan aday, kota penceresi beklemeden başvurabilir. H-1B seçiminde çıkamayan yüksek nitelikli adaylar için O-1, ya da nitelikli şirketi olanlar için L-1, çoğu zaman doğal bir alternatiftir.
H-1B'nin 2026 Gerçeği: Ağırlıklı Seçim ve 100.000 Dolarlık Ücret
H-1B'nin 2026'daki iki gündem maddesi seçim kuralı ve giriş ücretidir. Seçim artık salt rastgele loto değildir: 27 Şubat 2026'da yürürlüğe giren ağırlıklı seçim kuralı, kaydı ücret seviyesine göre ağırlıklandırır (Level IV dört, Level III üç, Level II iki, Level I bir giriş). Kural yürürlüktedir, ancak eyaletlerin açtığı bir davada tartışılıyor ve durdurucu bir karar yoktur; aksi bir mahkeme kararı çıkana kadar geçerli varsayılmalıdır.
İkinci gündem, 21 Eylül 2025'te yürürlüğe giren 100.000 dolarlık tek seferlik ücrettir. Ücret yalnız yurt dışında olup geçerli H-1B vizesi olmayan adayların yeni dilekçelerine uygulanır; ABD içindeki mevcut H-1B sahipleri ve statü değişikliği yapanlar muaftır. Ücretin dava seyri 2026 ortasında hareketlidir ve temyiz sürüyor; ayrıca bildiri on iki ay sürelidir ve kalıcı olmayabilir. Ağırlıklı seçimin ve ücretin ayrıntısını, uzmanlık mesleği ve RFE tarafını ayrı yazılarda ele aldık: H-1B specialty occupation ve RFE yazımız ile H-1B işveren değişikliği yazımız bu tarafı derinleştirir.
Eksen 2: Dual-Intent — Green Card Peşindeyken Hangi Statü Bozulmaz?
İkinci eksen, green card niyetinin çalışma statüsünü bozup bozmadığıdır. H-1B ve L-1 açık dual-intent statülerdir: green card başvurusu yapmanız statünüzü bozmaz ve kendi vizenizle seyahat edip tekrar girebilirsiniz. E-2 ise dual-intent değildir; göçmen olmayan niyet gerektirir ve kalıcı oturum niyeti statüyle çelişebilir.
O-1 arada durur: green card niyeti O-1 statüsünü bozmaz, ancak I-485 daimi ikamet başvurusu beklerken yurt dışına çıkacaksanız advance parole (ön izin) almanız gerekir; H-1B ve L-1'de bu şart yoktur. Yani green card'ı gündeminde olan bir aday için H-1B ve L-1 en esnek, E-2 en kısıtlı seçenektir.
Eksen 3: Süre ve Yenileme
Üçüncü eksen, her vizenin ne kadar kalış hakkı verdiğidir. H-1B başlangıçta üç yıl verir ve toplam altı yıla kadar uzatılır; green card süreci başlarsa AC21 ile altı yılın ötesi mümkündür. L-1A en fazla yedi, L-1B en fazla beş yıl sürer.
O-1 ve E-2 farklı bir mantık taşır. O-1 başlangıçta üç yıla kadar verilir ve etkinlik ya da proje sürdükçe birer yıllık dilimlerle sınırsız uzatılabilir; kümülatif bir üst sınırı yoktur. E-2 her girişte yaklaşık iki yıl kalış sağlar ve iş sürdüğü ve göçmen olmayan niyet korunduğu sürece süresiz olarak ikişer yıllık dilimlerle yenilenir.
Türk Okuyucu İçin: E-2 Antlaşma Yatırımcısı Avantajı
Türk başvurucular için önemli bir nokta E-2'dir. Türkiye, ABD ile ticaret ve seyrüsefer antlaşmasına taraf olduğu için Türk vatandaşları E-2 antlaşma yatırımcısı vizesine uygundur; ikinci bir vatandaşlık gerekmez. Yasada sabit bir asgari yatırım tutarı yoktur; yatırımın işletmeye orantılı ve esaslı olması aranır, pratikte çoğu zaman yüz binlerce dolar seviyesindedir.
E-2'nin çekiciliği, işi kurup yönetenler için süresiz yenilenebilmesi ve görece hızlı kurulmasıdır. Sınırı ise dual-intent olmaması ve doğrudan green card vermemesidir. E-2'nin yatırım eşiğini ve green card köprülerini yatırım rehberlerimizde ayrı ele aldık.
Uygunluk Özeti: Dördü Kim İçin?
Dört vizeyi tek satırla ayırmak seçim akışını kolaylaştırır:
- H-1B: İlgili alanda en az lisans derecesi gerektiren bir uzmanlık mesleğinde, kendisine sponsor olacak bir ABD işvereni bulan aday için.
- O-1: Alanında olağanüstü yetenek ya da başarıyla sürdürülmüş tanınırlığı olan ve kendisine ABD'li bir petitioner ya da agent bulan aday için. Sanatçılar için ayrıntıyı O-1B sanatçı vizesi yazımızda ele aldık.
- L-1: Yurt dışında nitelikli bir şirkette yönetici, üst düzey ya da uzman olan ve ABD'deki bağlı kuruluşa transfer edilen çalışan için. Yönetici ve uzman ayrımını L-1A vs L-1B yazımızda anlattık.
- E-2: Antlaşma ülkesi vatandaşı olup ABD'de esaslı bir yatırımla iş kurup yöneten girişimci için.
Her vizenin genel şartlarını, ücretlerini ve sürecini H-1B, O-1, L-1 ve E-2 hizmet sayfalarımızda bulabilirsiniz.
Karar Akışı: Durumunuza Göre Hangisi?
Doğru vize genelde birkaç soruyla netleşir:
- Yurt dışında nitelikli bir şirketiniz ve orada bir yıllık geçmişiniz var mı? Varsa L-1 kota ve loto beklemeden yolu açar.
- Alanınızın en tepesinde, tanınırlık kanıtınız mı var? O-1 lotoya takılmadan, sürelilik sınırı olmadan ilerler.
- ABD'de yatırımla iş kurup yönetmek mi istiyorsunuz? Türk vatandaşı olarak E-2 uygundur; green card önceliğiniz yoksa esnek bir yoldur.
- Sponsor olacak bir işvereniniz var ama benzersiz bir yetenek ya da şirketiniz yok mu? H-1B klasik yoldur; ancak kota ve seçim riskini baştan hesaba katın.
Green Card'a Köprü: Her Vizeden Sonraki Adım
Çalışma vizesi seçimi çoğu zaman green card stratejisinin de ilk adımıdır. Kısaca: L-1A çokuluslu yönetici green card'ı EB-1C'ye doğal biçimde bağlanır; O-1A, aynı olağanüstü yetenek delilini yeniden kullanarak EB-1A'ya köprü kurar; H-1B dual-intent yapısıyla esnek bir yeşil kart takvimi tanır; E-2 ise doğrudan green card vermediğinden EB-5 ya da EB-1C gibi ayrı bir yola dikkatli zamanlamayla geçer.
Köprülerin ayrıntısını ve hangi green card yolunun size uyduğunu, yukarıda bağladığımız yatırımla green card karar rehberinde ele aldık. Buradaki rehber ise doğru çalışma statüsünü seçmeye odaklanır; green card kararını ayrı ve baştan planlamak en verimli sonucu verir.
Sık Yapılan Hatalar ve İç Link Haritası
En sık görülen hata, yalnız H-1B'yi düşünüp kota riskine takılmak ve alternatifleri geç değerlendirmektir. İkinci hata, green card niyetini E-2 gibi dual-intent olmayan bir statüyle çelişecek biçimde yönetmektir. Üçüncü hata, doğru statüyü seçtikten sonra green card köprüsünü baştan planlamamaktır.
Konunun alt başlıklarını ayrı yazılarda derinleştirdik: E-1 ile E-2 farkını E-1 vs E-2 yazımızda, mühendisler için H-1B ile EB-2 NIW karşılaştırmasını mühendisler için vize yazımızda ele aldık. Buradaki pillar ise dört çalışma vizesini tek karar tablosunda toplar.
YellowAmerika Çalışma Vizesi Strateji Yönetimi
Dört çalışma vizesi arasındaki seçim, çoğu zaman tek bir vize kararı değil, kişinin profiline ve green card hedefine göre kurulan bir statü stratejisidir. Yönettiğimiz dosyalarda başvuranın niteliğini, mevcut şirketini ya da sponsorunu, yatırım kapasitesini ve kalıcı oturum hedefini birlikte değerlendirip doğru çalışma statüsünü ve gerekiyorsa green card köprüsünü baştan planlıyoruz.
Durumunuza en uygun çalışma vizesini ve varsa green card köprüsünü belirlemek için Yellow Law Group ekibimizle 30 dakikalık ön görüşme planlayabilirsiniz.
Resmi ve Hukuki Kaynaklar
Sıkça Sorulan Sorular
En temel fark üç eksende toplanır: kota (yalnız H-1B yıllık kotaya ve seçime tabidir; O-1, L-1 ve E-2'de kota yoktur), dual-intent (H-1B ve L-1 açık, O-1 kısmi, E-2 hayır) ve süre. Uygunluk da farklıdır: H-1B uzmanlık mesleği + işveren sponsoru, O-1 olağanüstü yetenek, L-1 nitelikli şirket transferi, E-2 antlaşma + yatırım gerektirir.
O-1, L-1 ve E-2 kotaya ve lotoya tabi değildir; başvuru yıl boyu yapılır ve seçim şansa bırakılmaz. Yalnız H-1B yıllık 85.000'lik kotaya ve talep kotayı aştığı için bir seçim sürecine tabidir. H-1B seçiminde çıkamayan yüksek nitelikli adaylar için O-1, nitelikli şirketi olanlar için L-1 doğal alternatiflerdir.
Ağırlıklı seçim kuralı 27 Şubat 2026'da yürürlüğe girdi ve kaydı ücret seviyesine göre ağırlıklandırır (Level IV dört, III üç, II iki, I bir giriş). Temmuz 2026 itibarıyla yürürlüktedir, ancak eyaletlerin açtığı bir davada tartışılıyor ve durdurucu bir karar yoktur. Aksi bir mahkeme kararı çıkana kadar geçerli varsayılmalı, başvuru anında güncel durum teyit edilmelidir.
21 Eylül 2025'te yürürlüğe giren bu tek seferlik ücret yalnız yurt dışında olup geçerli H-1B vizesi olmayan adayların yeni dilekçelerine uygulanır. ABD içindeki mevcut H-1B sahipleri ve ABD içinde statü değişikliği yapanlar muaftır. Ücretin dava seyri hareketlidir ve bildiri on iki ay sürelidir; başvuru öncesi güncel durum teyit edilmelidir.
Evet. 100.000 dolarlık ücret yurt dışından giriş ya da konsolosluk işlemi gerektiren yeni dilekçeleri hedefler; ABD içinde geçerli statüden statü değişikliği yapanlar kural olarak muaftır. İstisna, dilekçenin konsolosluk işlemi talebi içermesi ya da uygunsuzluk bulunmasıdır. Ücret bir yasa değil, on iki aylık bir bildiriye dayanan mevcut bir uygulamadır.
Hayır. H-1B ve L-1 açık dual-intent statülerdir; green card başvurusu yapmanız statünüzü bozmaz ve kendi vizenizle seyahat edip tekrar girebilirsiniz. E-2 ise dual-intent değildir ve göçmen olmayan niyet gerektirir. O-1'de green card niyeti statüyü bozmaz, ancak daimi ikamet başvurusu beklerken seyahat için advance parole gerekir.
O-1 kısmen dual-intent'tir: green card niyeti statüyü bozmaz, ancak tam dual-intent olan H-1B ve L-1'den farklı olarak, I-485 daimi ikamet başvurunuz beklerken yurt dışına çıkacaksanız advance parole (ön izin) almanız gerekir. Advance parole olmadan yapılan seyahat bekleyen başvuruyu terk edilmiş sayabilir.
E-2'nin kendisi doğrudan green card vermez ve dual-intent değildir; ancak E-2 sahibi ayrı bir kategori üzerinden yeşil karta geçebilir: sermaye varsa EB-5, nitelikli çokuluslu şirket ve yönetici rol varsa EB-1C. Geçiş zamanlama ister, çünkü E-2 göçmen olmayan niyet gerektirir. Yatırım yollarının green card karşılaştırmasını ayrı rehberimizde ele aldık.
Evet, Türkiye ABD ile antlaşmaya taraf olduğu için Türk vatandaşları E-2'ye uygundur; ikinci bir vatandaşlık gerekmez. Yasada sabit bir asgari tutar yoktur; yatırımın işletmeye orantılı ve esaslı olması aranır ve pratikte çoğu zaman yüz binlerce dolar seviyesindedir. Belirleyici olan tutarın işin türüne göre yeterli ve gerçek bir ticari faaliyeti başlatacak nitelikte olmasıdır.
H-1B başlangıçta üç yıl, toplam en fazla altı yıldır (green card süreci başlarsa AC21 ile ötesi mümkün). O-1 başlangıçta üç yıla kadar verilir ve birer yıllık dilimlerle sınırsız uzatılabilir. L-1A en fazla yedi, L-1B en fazla beş yıldır. E-2 her girişte yaklaşık iki yıl sağlar ve iş sürdükçe süresiz olarak ikişer yıl yenilenir.
İşveren sponsoru olmadan da yollar vardır. E-2, kendi işinizi kurup yöneteceğiniz için ABD'li bir işveren sponsoru gerektirmez; antlaşma vatandaşlığı ve esaslı yatırım yeterlidir. O-1'de doğrudan işveren yerine bir ABD'li agent dilekçe sahibi olabilir. L-1 ise yurt dışındaki nitelikli şirketinizin ABD'deki bağlı kuruluşuna transfere dayanır. Yalnız H-1B, klasik anlamda bir ABD işveren sponsoru ister.
Köprü vizeye göre değişir: L-1A çokuluslu yönetici green card'ı EB-1C'ye doğal olarak bağlanır; O-1A aynı olağanüstü yetenek delilini EB-1A'da yeniden kullanır; H-1B dual-intent yapısıyla esnek bir yeşil kart takvimi tanır; E-2 doğrudan green card vermediğinden EB-5 ya da EB-1C gibi ayrı bir yola dikkatli zamanlamayla geçer. Doğru köprü, çalışma vizesi seçilirken baştan planlanmalıdır.
